دلم از کسی گرفته که میخوام براش بمیرم...

باز سرنوشت و انتهای آشنایی...باز لحظه های غم انگیز جدایی...

                                          باز لحظه های ناگذیر دل بریدن...بازم آخر راه و حس تلخ نرسیدن...

شايد آن روز كسي باشد كه روزها را خواهد شمرد تا من برگردم...اما...
مي روم تا ديگر شاهد كوچه هاي خاطراتم نباشم....

تا ديگر دلم رنج نكشد...

تا ديگر از صداي دلنشيني مست نشوم و...
                                                           مي روم تا دوباره عاشق نشوم...

چه ساده بود اين دل...كه در نزد زيبارويي خود را مي باخت....محبت مي نمود...

             و باز بي وفايي....
                                        چگونه خوش كنم اين دل كوچك خود را...؟!!

و چه سخت است تنها متولد شدن...
                                               مثل تنها زندگي كردن...
                                                                                    مثل تنها مردن ...

یک انسان یا باید برود یا بماند و دریغ و درد که راه سومی نیست...!

و من اکنون از این هر سه تهی شده ام...

                                                                                                                                    «دکتر شریعتی»

مــــرا کـم...اما همـــيشـه دوست داشتــه باش...
اين وزن ِ آواز من است...
عشقی که گرم وشديد است ، زود می سوزد وخاموش می شود!
من سرمای تو را نمی خواهم و نه ضعف يا گستاخی ات را
عشقی که دير بپايد ، شتابی ندارد
گويی که برای همه عمر، وقت دارد
اگر مرا بسیار دوست بداری...شاید حس تو صادقانه نباشد...
کمتر دوستم بدار...
تا عشقت ناگهان به پايان نرسد ...
من به کم هم قانعم
واگر عشق تو اندک ،اما صادقانه باشد...
من راضی ام...
دوستی ِ پايداراز هر چيزی بالاتر است
بگو تا زمانی که زنده ای، دوستم داری...
ومن تمام عشق خود را به تو پيشکش می کنم
با تلاشی صادقانه...چنين عشقی به من هديه کن
ومن با جان خود...از آن نگهداری خواهم کرد
در خشکی يا دريا ، در هرجا ودر آب وهوا
عشق ِ پايدار، ثابت وهميشگی است
مرا کم اما هميشه دوست داشته باش...
اين وزن ِ آواز من است ...

همان گونه که وزن ِ زندگی است...!!

 

          

        ^{می خواهم آسوده سر بر زمین بگذارم.}

  ^{غریبه...}

 ^{اگر می خواهی به خواب من بیایی}

     ^{نامم را که صدا می کنی، کمی آرامتر ؛}

 ^{بگذار تا پسین فردا}

^{با خیال خوش تو میان رویاهای شیرینم دست و پا زنم.}

   ^{از من نگیر این لحظه های دلخوشی را...}

 ^{نگذار حتی خواب دیدن تو برایم عقده شود ...}

 ^{یادت می آید حرفی را که زدی؟!!}

  ^{گفتی می روم، گه گداری شاید به خوابت بیایم...}

^{شاید در خواب، تو را به آرزوی دیدنم نزدیک کنم ...}

   ^{لااقل همین وعده را برایم بگذار ... غریبه}

 ^{به خاطر خدا در نگاهم صادق باش غریبه...}

که این کلمه ی بی جان پر از روح را ساخت...

شاید هم گریزی بود بر هزار راز نهـان...

 که بگوید راز تنهایی سکوت را...

 و بگوید چه رازی است در سوت و کور خانه

 آری حال می دانم سوت و کور یعنی چه ...؟

...

 "یعنی سکوت و تنهایی,کنار وحشت یک راز نهان... "

    و من... تاسر حد مرگ بي رويا ميشوم...  

              و بي ستاره ...

   گاه پنهان ميشوم...   از چشم مردم...

              درون خودم...  يا كه شايد در وجود تو...

   اما در خيال... اين باران تمامي ندارد...

       و من مستم از بوي باران

 اما بي تو چيزي كم است... نوري كه نيست

     و من در پي آن...

        آواره ي هر شهر و ديارم

 آواره ي زمين و آسمان خيس, از باران ديشب ...